Gry słowne na imprezę: 7 pomysłów bez kart i planszówek
Najlepsze gry na imprezę nie potrzebują pudełka z kartami. Wystarczą ludzie, dobry humor i najwyżej jeden telefon. Oto siedem sprawdzonych gier słownych, które zaczniecie w minutę — na domówce, na działce, w podróży albo przy świątecznym stole.
1. Wytłumacz słowo innymi słowami
Czego potrzeba: telefonu albo karteczek ze słowami. Ilu graczy: od dwóch.
Prowadzący widzi słowo i tłumaczy je, nie mówiąc samego słowa ani słów o tym samym rdzeniu. Kto pierwszy zgadnie, dostaje punkt. Potem prowadzący się zmienia. Można opisywać, podawać synonimy i przeciwieństwa, gestykulować — nie wolno tylko powiedzieć samego słowa.
To najbardziej uniwersalna gra z listy: sprawdza się ze znajomymi, z rodzicami i z dziećmi. Żeby nie wymyślać słów samemu, weźcie Synonim: pokazuje słowo, liczy czas i punkty, a po rundzie pozwala sprawdzić, komu co przyznano. Słowa nie wracają przez 12 godzin, więc można zagrać kilka partii z rzędu.
2. Skojarzenia w kółko
Czego potrzeba: niczego. Ilu graczy: od trzech.
Pierwsza osoba mówi dowolne słowo, następna — pierwsze skojarzenie, i tak dalej w kółko. Kto myśli dłużej niż trzy sekundy albo się powtarza, odpada. Świetna rozgrzewka, kiedy czekacie na pizzę.
3. Kim jestem?
Czego potrzeba: karteczek samoprzylepnych i długopisu. Ilu graczy: od trzech.
Każdy dostaje na czoło karteczkę z imieniem znanej osoby albo postaci. Swojej nie widzi i po kolei zadaje pytania, na które można odpowiedzieć tylko „tak” albo „nie”. Kto pierwszy zgadnie, kim jest — wygrywa.
4. Państwa-miasta
Czego potrzeba: kartki i długopisy. Ilu graczy: od dwóch.
Klasyka ze szkoły: losujecie literę, a każdy jak najszybciej wpisuje państwo, miasto, roślinę, zwierzę, imię i rzecz na tę literę. Punkty za każde słowo, którego nikt inny nie wymyślił. W podróży można grać ustnie, w wersji na ostatnią literę poprzedniego słowa.
5. Historia po jednym słowie
Czego potrzeba: niczego. Ilu graczy: od trzech.
Ekipa razem opowiada historię, ale każdy dodaje tylko jedno słowo. Fabuła szybko robi się absurdalna — i o to chodzi. Idealne pod koniec wieczoru.
6. Kalambury
Czego potrzeba: karteczek ze słowami. Ilu graczy: od czterech.
Jak tłumaczenie słów, tylko bez słów — same gesty i mimika. Można grać drużynami. Głośno i bardzo zabawnie, choć nieśmiałym osobom bywa trudno — niech najpierw spróbują tłumaczyć słowami.
7. Zagadki „tak czy nie”
Czego potrzeba: kilku zagadek. Ilu graczy: od trzech.
Prowadzący opisuje dziwną sytuację („Mężczyzna poprosił barmana o szklankę wody, a ten wycelował w niego pistolet. Mężczyzna podziękował i wyszedł”), a gracze pytaniami „tak/nie” dochodzą, co się stało. Dla fanów kryminałów.
Jaka gra do jakiej ekipy
| Ekipa | Co pasuje |
|---|---|
| Duża i głośna | Tłumaczenie słów, kalambury |
| Różne pokolenia, z dziećmi | Tłumaczenie słów, państwa-miasta, kim jestem |
| We dwoje | Tłumaczenie słów, państwa-miasta |
| W podróży | Skojarzenia, historia po jednym słowie |
| Późny wieczór | Historia po jednym słowie, zagadki tak/nie |
Kilka rad, żeby każdy się dobrze bawił
- Krótkie rundy. Minuta na prowadzącego to optimum: nikt się nie nudzi.
- Zasady przed grą, nie w trakcie. Ustalcie od razu, czy wolno gestykulować i co z remisem. Gotowy zestaw znajdziecie w zasadach gry w tłumaczenie słów.
- Wynik liczy telefon. Kłótnie „kto pierwszy powiedział” psują nastrój, a z grą nie ma się o co kłócić.
- Zmieniajcie gry. Dwie-trzy różne gry w ciągu wieczoru są lepsze niż jedna do znudzenia.
Chcecie zacząć od razu? Otwórzcie Synonim na jednym telefonie i podawajcie go prowadzącemu. Za darmo, bez rejestracji i nawet bez internetu po pierwszym uruchomieniu.